Tytułem wstępu

 

Aleksandra Strielnikowa to nazwisko wciąż raczej nieznane naszym rodakom. Należałoby dodać „niestety”, ponieważ opracowana przez nią w ubiegłym stuleciu gimnastyka oddechowa daje zaiste zdumiewające rezultaty. Z pomocą kilku prostych ćwiczeń oddechowych wykonywanych z zaciśniętą klatką piersiową na wdechu okazało się możliwe powstrzymanie ataku duszności w przebiegu astmy, wygaszenie przewlekłego zapalenia oskrzeli i zatok, pokonanie zaburzeń mowy i przywrócenie głosu.

Obecnie gimnastyka oddechowa Strielnikowej ma bardzo szerokie zastosowanie zarówno w ojczyźnie jej autorki, jak i daleko poza granicami Rosji. Zalecana jest nie tylko przy schorzeniach dróg oddechowych, ale też w przypadku występowania chorób układu krążenia, nadciśnienia, przewlekłej migreny, zaburzeń nerwowych, dystonii wegetatywno-naczyniowej czy zaburzeń seksualnych u mężczyzn i kobiet. W krótkim czasie gimnastyka Strielnikowej potrafi zdziałać cuda i pomaga nawet obłożnie chorym w najtrudniejszych przypadkach.

Na blogu czytelnik znajdzie informacje na temat historii powstania i mechanizmu działania gimnastyki oddechowej Strielnikowej, a także pełny opis wszystkich ćwiczeń oddechowych z instrukcją, jak je prawidłowo wykonywać.

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Jak wdrażać w życie ćwiczenia oddechowe Strielnikowej?

Jeśli chcesz opanować zestaw ćwiczeń oddechowych Strielnikowej, zacznij od trzech pierwszych ćwiczeń, tj. „piąstek”, „pagonów” i „pompy”. Wszystkie ćwiczenia gimnastyki oddechowej Strielnikowej wykonywane są w rytmie żołnierskiego marszu: chyba nie trzeba nikomu tłumaczyć, jak maszerują żołnierze... „Piątki ” są ćwiczeniem rozgrzewkowym. Przy pierwszym podejściu do ćwiczeń wykonaj tylko 4 głośne, krótkie wdechy nosem. Zrób od 3 do 5 sekund przerwy i ponownie wykonaj jednym ciągiem 4 głośne wdechy nosem. W ten sposób wykonaj 24 serie po 4 wdechy skorelowane z akcją ruchu dłoni. W sumie 96 wdechów (tzw. „setka”). Powietrze ma uchodzić nosem lub ustami po każdym wdechu. W żadnym razie nie wstrzymuj, ani też nie wydychaj gwałtownie powietrza. Wdech ma być maksymalnie energiczny, a wydech – całkowicie bierny. Wyobraź sobie, że głośno – tak głośno, że słychać cię w całym mieszkaniu – wąchasz powietrze. Myśl tylko o wdechu. Jeśli zaczniesz myśleć o wydechu, od razu wypadniesz z rytmu! Aleks...
Czytaj więcej

Mechanizmy działania i skuteczność terapeutyczna gimnastyki oddechowej Strielnikowej

  Tym, co wyróżnia gimnastykę oddechową Strielnikowej, a zarazem stanowi o jej skuteczności, jest przyśpieszony wdech i zaangażowanie najważniejszego mięśnia oddechowego, czyli przepony. Gimnastyka oddechowa polega na trenowaniu krótkich, głośnych, gwałtownych wdechów przez nos z częstotliwością mniej więcej 3 wdechów na 2 sekundy. Jednocześnie z wdechem wykonywane są ruchy powodujące zaciśnięcie klatki piersiowej. Po każdym wdechu następuje samoistny, bierny wydech, nad którym ćwiczący się nie zastanawia. Organizm sam decyduje, ile powietrza wyrzucić, a ile zostawić. Podstawowe wymogi, które należy spełnić, by gimnastyka Strielnikowej przynosiła pożądane korzyści to, po pierwsze, myślenie tylko o wdechach ; po drugie, trenowanie samych wdechów ; po trzecie, liczenie wyłącznie wdechów . Krótkie, głośne wdechy w gimnastyce Strielnikowej wykonywane są równocześnie z ruchami, które zaciskają klatkę piersiową. Poprawia to oddychanie przez nos i aktywuje pracę przepony. W rezultac...
Czytaj więcej

Podstawowy zestaw ćwiczeń oddechowych Strielnikowej - cz. 1

Obraz
W kolejnych czterech wpisach zapoznam cię z tzw. podstawowym zestawem  ćwiczeń oddechowych Strielnikowej. Zanim jednak zabierzesz się do wykonywania gimnastyki, zachęcam do przeczytania wpisu „Jak wdrażać w życie ćwiczenia oddechowe Strielnikowej”, który znajduje się zaraz po wpisach z opisem ćwiczeń. Już wkrótce pojawi się też  wideo, na którym  pokażę, jak wykonywać gimnastykę oddechową Strielnikowej . Tymczasem zapraszam do lektury! ĆWICZENIE "PIĄSTKI" (ROZGRZEWKOWE) Pozycja wyjściowa: stań prosto, pokaż „widowni” wewnętrzną część dłoni, opuść przy tym łokcie, nie rozstawiaj rąk zbyt szeroko. Nazwijmy to pozą jasnowidza. Zrób krótki, głośny, aktywny wdech nosem i jednocześnie zaciśnij dłonie w piąstki. Ręce trzymaj nieruchomo, zaciskaj tylko dłonie. Od razu po aktywnym wdechu rozluźnij pięści i pozwól, by na wydechu lekko i swobodnie wyszło z ciebie powietrze. Znowu krótko „pociągnij” nosem (głośno, żeby cię wszyscy słyszeli), równocześnie zaciskając dłonie w ...
Czytaj więcej